Hoe gastvrij ben jij eigenlijk?

Bij elk bezoek uitgebreid thee drinken

Op onze reis door Marokko zijn we veel gastvrije mensen tegengekomen. Overal waar we kwamen werden we uitgenodigd voor thee met wat lekkers. Deels is dit natuurlijk om ons te verleiden om iets te kopen, maar het is ook echt onderdeel van de cultuur.

Het deed me denken aan een gedicht wat ik laatst tegen kwam: ‘De Herberg’ van Rumi.

In onze reis door het leven komen we een scala aan ervaringen en emoties tegen, sommige aangenaam en sommige misschien wat uitdagender. Hoe ga je om met deze verschillende gasten in je leven? Gastvrijheid kan hierbij een krachtige manier zijn om ze te omarmen.

In het gedicht ‘De Herberg’ van Rumi worden alle gasten, van vreugde tot verdriet, met open armen ontvangen. Rumi erkent hun waarde als leraren die ons kunnen leiden naar groei en inzicht. Dit gedicht herinnert ons eraan dat we de deur moeten openen voor alle aspecten van ons leven, inclusief degenen die we liever vermijden.

Dus, stel jezelf de vraag: hoe gastvrij ben jij in jouw eigen leven? Hoe ga je om met de gevoelens die je liever niet hebt? Misschien heb je momenten van vreugde, liefde en succes ervaren, en die heb je van harte verwelkomd. Maar wat gebeurt er wanneer verdriet, angst of boosheid aan de deur kloppen?

Ik nodig je uit om deze gasten ook te verwelkomen. Wanneer verdriet zich aandient, geef het dan de ruimte om te worden gehoord. Sta jezelf toe te rouwen en te helen, wetende dat er vaak diepgaande inzichten en groei verscholen zitten in het omarmen van verdriet. Hetzelfde geldt voor boosheid – onderzoek de oorzaak ervan en vind gezonde manieren om ermee om te gaan.

Gastvrijheid naar jezelf toe betekent ook het omarmen van je eigen zwakheden en gebreken. Wees mild voor jezelf. Accepteer dat je menselijk bent en dat je tekortkomingen hebt. Juist door het omarmen van deze imperfecties kunnen we groeien en bloeien.